گيرند . از اينجاست كه مىبينيم فرزند فاطمه عليها السّلام راه مكه را در پيش مىگيرد ، با آن كه خود پيش از آن در چند مورد با صراحت مقصد اصلى خويش را بيان كرده و فرمودند : « من به سوى عراق مىروم و در آنجا در سرزمينى به نام كرب و بلا به شهادت مىرسم » . حسين عليه السّلام براى دست يافتن به چنين هدف بزرگ و مهمى وارد مكه گرديد و در آنجا مسكن گزيد تا صبح روز هشتم ، همان روزى كه هر قافله و هر فرد عقب افتاده سعى مىكند هر چه زودتر خويش را به آن سرزمين مقدس برساند و اعمال حج را انجام دهد . ولى فرزند امير المؤمنين عليه السّلام درست در همان روز دست به عملى زد كه كاملا غير منتظره و بىسابقه بود و از اين نظر در مدتى كوتاه در سراسر مكه پخش گرديد و همگان از آن اطلاع يافتند . آن عمل بىسابقه چيزى جز خارج شدن كاروان آن حضرت به سوى عراق نبود . كاروان حسينى صبح روز هشتم از مكه خارج گرديد و به سوى عراق حركت نمود ، اما حركتى كه روز قبل ، هدف از آن در برابر اجتماع بيان گرديد و حسين عليه السّلام مآل كار و پايان سفر خود را آشكارا روشن ساخت . اكنون اين خبر دهان به دهان مىگردد و با سرعتى عجيب در بين همه پخش مىشود : فرزند پيغمبر با كاروان خود به سوى عراق رفت ! چرا و به چه علت ؟ مىگفت : من به سوى عراق مىروم ولى حكومت يزيد مرا در آنجا مىكشد . مىگفت : من مىروم براى دست زدن به يك نهضت خونين و مقدس و از مردم هم كمك خواست ، اما نه كمك مالى ، بلكه مىگفت هر كس آمادهء جانبازى در راه ماست با ما حركت كند ! اين بود آن مطالبى كه دهان به دهان مىگشت و با سرعتى عجيب انتشار مىيافت و مردم براى يكديگر نقل مىكردند . اكنون ديگر تمام كسانى كه در مكه حاضرند از حركت حسين عليه السّلام و هدف آن بزرگوار و شرايط دردناك اجتماع اسلامى كم و بيش اطلاع دارند و طبيعى است كه اينان پس از انجام حج به سوى ديار خود بازمىگردند و هنگام بازگشت و ديدار مردم چه خبرى جالب‌تر و حادثه‌اى عجيب‌تر از نقل اين داستان كه ، كاروان حسين در صبح روز هشتم از مكه به سوى عراق حركت نمود . آن هم حركتى كه خود فرمود : « هدف من شهادت و كشته شدن و دست زدن به يك نهضت خونين در برابر حكومت جبّار آل اميّه و ديكتاتورى فرزند ديكتاتور ، يعنى يزيد ابن معاويه است » . به اين ترتيب ، پس از بازگشت حجاج به شهرها و قراء خود ، سراسر كشور از حركت زادهء